«Ας έρθουν λοιπόν οι αναθεματισμένοι οι ντρόου!» Παντού γύρω μου διέκρινα ενθουσιασμό, στους ντουάρφ, στην Κάτιμπρι, ακόμη και στον Ρέτζις, τον χαλφλινγκ που προτιμούσε να προετοιμάζεται για φαΐ και ύπνο παρά για πόλεμο. Το ίδιο ένιωθα κι εγώ. Αυτή τη γαργαλιστική προσμονή, τη συντροφικότητα που μας έκανε να δίνουμε φιλικά χτυπήματα στις πλάτες, να επαινούμε...