«Μετά τη `Δημοτική Ανθολογία` (Αθήνα, 1868-1869) του Μιχαήλ Σ. Λελέκου, η οποία περιείχε ένα σύντομο κεφαλαίο και αθυρόστομους λαϊκούς στίχους (`Τα Πριάπεια`), παρατηρεί κανείς πως λίγα χρόνια αργότερα επιδίδονται στην αθυρόστομη ποίηση (γνωστοί!;) νεοέλληνες ποιητές και λόγιοι, οι οποίοι για ευνόητους λόγους δεν υπογράφουν τα έργα τους, οπότε και...