Τα καημένα μου τα παιδιά, ακολουθώντας την τύχη μου, ίσως και την τύχη του σπιτιού μου, που το κυνηγάει κάποια κακομοιριά εδώ κι` εκατό χρόνια, γεννήθηκαν μακρυά από την καλοχείμωνη και γλυκοκαλόκαιρη πατρίδα μου, την Ήπειρο, όπου κάθε πέτρα, κάθε χάλασμα και κάθε λακκιά έχουν το τραγούδι τους, την παράδοσή τους και το παραμύθι τους.

Αυτό μ` ανάγκασε να τους λέω συχνά όσα παραμύθια δεν εξάλειψε από το μνημονικό μου ο καιρός, για να αιστανθούν κι` αυτά εκείνη την άρρητη τη γλύκα, που αιστάνονται όσα παιδιά έχουν την ευτυχία να γεννιούνται και ν` αναθρέφονται στο χωριό τους ή στην πολυτία τους, ακούγοντας τα γλυκά τα παραμύθια από το στόμα της Βάβως του σπιτιού.

Για τα ξενιτεμένα Ηπειρωτόπουλα λοιπόν δημοσιεύω αυτή τη σειρά των Παραμυθιών μου, τα ωνόμασα δε Ηπειρωτικά, διότι είναι όλα βγαλμένα από τους βράχους κι` από τα χαλάσματα κι` από τα λακκώματα της πατρίδας μου.

Περιεχόμενα:
Το Αθάνατο Νερό
Το Μάτι
Ο Πετεινός κι` η Κόττα
Η Ηλιόταχτη
Η Βασιλοπούλα κι` η Πεντάμορφη
Οι Ζηλιάρες Αδερφές
Η Βασιλοπούλα της άκρης της Γης
Ο Σπανός κι` ο Δράκος
Η πλειό Ώμορφη του κόσμου
Η Μάρω και ο Γιάννος
Η Πανώρια
Η ψείρα των γενυών του Βασιλιά
Το Μαρμαρωμένο Βασιλόπουλο κι` η Πανέμορφη
Τα Τρία Αδέρφια και οι Τρεις Αδερφές