«Με φόντο ένα ατέλειωτο πήγαιν` - έλα. «Μ` αεροπλάνα και βαπόρια», με τρένα και Ρενό πεντάρι γιωταχί, περιπλανώμενοι ανά τας Ευρώπας. Καρδιές πυρακτωμένες και τα «μυαλά στα κάγκελα». Μέσα από ιστορίες χθεσινές προβάλλουν παντοτινές ανθρώπινες επιθυμίες, πνευματικές ανησυχίες, σωματικές αδυναμίες.

Ταξίδια, ανέξοδο σπατάλημα της νιότης, γέλια, πολιτικοί αγώνες και Φοιτητικό κίνημα, γερές γουλιές αλκοολούχες: σε έναν κόσμο υπό ερμηνείαν. Στην εποχή των μύθων. Έκτοτε, φύσησε αέρας δυνατός, κατέρρευσε ο μύθος, ήλθε ο κόσμος ανάποδα. Το ζητούμενο έμεινε το ίδιο.

Ο γράφων, καθισμένος στην άκρη του λόφου, παρατηρεί κι αποτυπώνει: την ανατροπή του μύθου -την αέναη επιστροφή στις δικές μας μικρές πολύχρωμες Ελλάδες και Ευρώπες- προσθέτει ένα ψηφιδωτό στη -διαχρονική- Ευρώπη των σχισμών· μια terra incognita, μια γη των προσδοκιών.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]