Κείμενα για συνθέτες, τραγουδιστές και στιχουργούς, και κυρίως για την υπόθεση του ελληνικού τραγουδιού. Ο συντάκτης αυτών των κειμένων ευτύχησε να συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους σύνθετες, ορισμένοι ήταν «θηρία». Άλλοι μικρά θηρία του γάλακτος, χαμένων γονέων, που βύζαιναν από άλλα ζώα, και ορισμένοι αδιάφοροι και ανθρωπάκια.

Ωστόσο τα τραγούδια όλων ταξίδευαν μουσικά σε δίσκους, σε CD, ραδιόφωνα, πίστες, θέατρα και στασίδια, αδιαφορώντας και για τις συνθήκες που γράφτηκαν και για κείνους που τα έγραψαν. Δεν είναι ντροπή να αγαπάει κανείς το τραγούδι.

Και όπως υπάρχουν άνθρωποι που εθελοντικά αγωνίζονται για την ισορροπία της φύσης, για τα δέντρα, τα ζώα και τα πουλιά, και όπως υπάρχουν κέντρα για τα σπάνια είδη που κινδυνεύουν και τα περιθάλπουν με αγάπη κι αφοσίωση, έτσι θα έπρεπε να υπάρχουν και αντίστοιχα κέντρα για ό,τι κινδυνεύει σ’ αυτόν τον τόπο και για το ελληνικό τραγούδι!

Γιατί το τραγούδι πολλές φορές κινδύνεψε και πολλές φορές επουλώθηκε από τις πληγές που του άνοιξαν τα σκάγια αδέξιων κυνηγών δολοφόνων. Έστω και έναν αν βοηθήσουν τούτα τα κείμενα να αγαπήσει περισσότερο το ελληνικό τραγούδι, το παιχνίδι έχει κερδηθεί.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]