«Έχοντας υπόψη μου όχι μόνο τον σπουδαστή της ιστορίας, αλλά και γενικά τον φιλίστορα που θα ήθελε να αντλήσει την ιστορική ύλη από τις πρώτες πηγές, από τις απηχήσεις των ίδιων των γεγονότων, κατέταξα τα κείμενα σε τρία μεγάλα μέρη: στα αναγόμενα, πρώτον, στην κοινωνική οργάνωση των Νέων Ελλήνων· δεύτερον, στην οικονομική και πνευματική τους άνοδο· και, τρίτον, στις στρατιωτικές τους δυνάμεις και πολεμικές επιχειρήσεις, και αυτά πάλι σε μικρότερες ενότητες, όπως το διαπιστώνει κανείς από τον πίνακα των περιεχομένων.

Και νομίζω πως ο αναγνώστης που θα διεξέλθει τα κείμενα, θα ακολουθήσει την οδυνηρή πορεία του Γένους σε όλο το μάκρος της, θα συγκινηθεί από τα βάσανά του, θ’ ακροαστεί τους καημούς, θα νιώσει τους πόθους του για ελευθερία και δικαιοσύνη, τη δίψα του για μάθηση και για την καλυτέρευση των συνθηκών της ζωής του, θα εισδύσει σε πολλές λεπτομέρειες τραγικές, αλλά και διδακτικές, και θα προβληματίζεται συνεχώς επάνω στις αμέτρητες και απροσδιορίστες ακόμη συνέπειες της σκλαβιάς.

Το αυθόρμητο και ανεπεξέργαστο υλικό των πρώτων πηγών, που αποπνέει την ιστορική στιγμή, θα τον μεταφέρει στην ατμόσφαιρα και στο πνεύμα της εποχής, θα του κεντρίζει τη σκέψη, θα τον προβληματίζει, θα του φλογίζει τη φαντασία, με λίγα λόγια θα τον κάνει να ζήσει έντονα τα γεγονότα».

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]