Η κουβέντα μας ξεκίνησε με μια συζήτηση σχετικά με στελέχη που ασχολούνται με δημόσιες σχέσεις. Ο Μασκ φημίζεται για την ταχύτητα με την οποία αλλάζει εκπροσώπους Τύπου, και την εποχή εκείνη η Tesla αναζητούσε νέο επικεφαλής σε αυτό το πόστο. «Ποιος είναι ο καλύτερος υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων στον κόσμο;» ρώτησε με τον άκρως χαρακτηριστικό τρόπο του. Στη συνέχεια μιλήσαμε για κάποιους κοινούς γνωστούς, για τον Χάουαρντ Χιουζ και για το εργοστάσιο της Tesla. Όταν ο σερβιτόρος ήρθε στο τραπέζι για να πάρει την παραγγελία μας, ο Μασκ τού ζήτησε να προτείνει κάποιες επιλογές που θα ταίριαζαν με τη δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων που ακολουθεί. Εντέλει διάλεξε μπουκιές τηγανητού αστακού μαριναρισμένες σε μελάνι καλαμαριού. Η διαπραγμάτευση δεν είχε ξεκινήσει, εντούτοις ο Μασκ με τροφοδοτούσε ήδη. Μου εκμυστηρεύτηκε τον μεγάλο του φόβο, που τον κρατά ξάγρυπνο τις νύχτες: το ενδεχόμενο ο Λάρι Πέιτζ, συνιδρυτής και γενικός διευθυντής της Google, να έχει βάλει μπρος την κατασκευή μιας στρατιάς ρομπότ, τα οποία θα διαθέτουν τεχνητή νοημοσύνη και θα είναι ικανά να καταστρέψουν την ανθρωπότητα. «Ειλικρινά, ανησυχώ γι’ αυτό», είπε ο Μασκ. Ο Μασκ, μάλιστα, δεν έβρισκε καμιά παρηγοριά στο γεγονός ότι με τον Πέιτζ ήταν πολύ στενοί φίλοι, ούτε στο ότι θεωρούσε τον Πέιτζ καλοπροαίρετο άνθρωπο και όχι κάποιον σατανικό επιστήμονα. Μάλιστα, υπό μία έννοια, αυτό ακριβώς ήταν το πρόβλημα. Ο καλός χαρακτήρας του Πέιτζ τον έκανε να θεωρεί πως οι μηχανές θα παρέμεναν παντοτινά υποταγμένες στη βούλησή μας.
Γίνε μέλος με ένα πάτημα, με Google, Apple ή Facebook
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!