«Δεν αντιλαμβάνεστε πως όποιος κι αν ανέτρεχε στο παρελθόν του θα εντόπιζε προγόνους που είχαν υποκύψει στη βία και στο κακό;» είπε ο Πουαρό.
«Δε με καταλαβαίνετε. Είναι κι αυτό, βέβαια. Όμως, να, συνήθως ο άνθρωπος δεν τα ξέρει αυτά τα πράγματα. Εμείς τα ξέρουμε. Είναι κάτι πολύ κοντινό μας. Και… κάποιες φορές… έχω πετύχει τον Τζον να με κοιτάζει… κάπως. Μια γρήγορη ματιά… φευγαλέα. Φαντάζεστε να παντρευόμασταν και κάποια στιγμή να μαλώναμε… και να τον έβλεπα να με κοιτάζει και να… να αναρωτιέται;»
«Πώς έχασε τη ζωή του ο πατέρας σας;» ρώτησε ο Ηρακλής Πουαρό.
Η φωνή της Κάρλα ακούστηκε καθαρή και σταθερή. «Δηλητηριάστηκε».
«Μάλιστα», είπε ο Πουαρό. Ακολούθησε σιωπή. Ύστερα, η νεαρή γυναίκα μίλησε με ψύχραιμη, στρωτή φωνή. «Δόξα τω Θεώ, είστε φρόνιμος άνθρωπος. Αντιλαμβάνεστε ότι έχει σημασία… και, κυρίως, τι ενέχει μια τέτοια πράξη. Δεν προσπαθείτε να το προσπεράσετε ούτε καταφεύγετε σε παρηγορητικές κενολογίες».
«Καταλαβαίνω άριστα», είπε ο Πουαρό. «Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι ακριβώς θέλετε από εμένα».
«Θέλω να παντρευτώ τον Τζον!» απάντησε απλά η Κάρλα Λεμαρσάν. «Και σκοπεύω να τον παντρευτώ! Και θέλω να αποκτήσω τουλάχιστον δύο κοριτσάκια και δύο αγοράκια. Κι εσείς θα μου δώσετε τη δυνατότητα να γίνουν όλα αυτά πραγματικότητα!»
