Αγορασα το πιο μεγαλο 40 cm . To τηγανι ειναι απιστευτο. To μυστικο ειναι οτι δεν πρεπει ποτε μα ποτε να τα μουλιασετε . Ο χυτοσιδηρος ειναι πορωδης και αν εγκλωβιστει υγρασια θα σπασει σε κομματια χωρια οτι σκουριαζει.
Για να τα πλυνουμε τα βαζουμε οπως ειναι σε δυνατη φωτια ( η και στο φουρνο ) και οταν γινει πυρολυση στα υπολειματα οποιουδηποτε φαγητου τριβουμε με συρματοβουρτσα και μετα σκουπιζουμε με ενα πανι και στο τελος αλειφουμε με λιγο λαδι. Υπαρχουν βιντεο στο Youtube πως κανουμε επιστρωση (seasoning) . Αυτα τα σκευη αν τα μαθετε θα μπορειτε να φτιαχνετε οποιοδηποτε φαγητο χωρις να κολλαει. Επειδη δεν εχουν επιστρωση μπορειτε να τα γρατσουνισετε αφοβα δεν παθαινουν κατι.
Με αυτο φτιαχνετε τελειες μπριζολαρες μπιφεκια κλπ.

Μετά από τρία χρόνια συχνής χρήσης δεν έχει πάθει τίποτα, έχει κάνει άψογη αντικολλητική επίστρωση και δεν κολλάνε τα φαγητά, φυσικά με ελάχιστο λαδάκι.
Παιδιά δεν είναι τεφαλ είναι μαντεμένιο. Βαρύ, λιγότερο αντικολλητικό προφανώς. Τα καμένα ξεκολλούν πανεύκολα αν βράσεις λίγο νερό μέσα για ένα λεπτό και μετά πλύνεις ελαφρά με σφουγγαράκι. Προσοχή όχι κρύο νερό στο καυτό τηγάνι, θα στραβώσει. Θέλει καλό σκούπισμα αμέσως, πέρασμα με ελάχιστο ηλιέλαιο για προστασία και αποθήκευση. Ψήνω κρεατικά, ψωμι, ψάρια και λαχανικά όλα άψογα και σε λίγο χρόνο γιατί η θερμοκρασία κατανέμεται παντού. Αξίζει τα χρήματά του.

Είναι ενα σοβαρό εργαλείο μαγειρικής που μπορεις να το κακομεταχειριστεις οσο θελεις χωρις να εχεις το παραμικρο αγχος για την οποιαδηποτε φθορα. Το μονο αρνητικο (αλλα αναμενωμενο ειναι το βάρος του ~4,5 Kgr), αλλα βοηθα πολυ η εξτρα λαβη για σταθερο κρατημα και μετακινηση , εντος και εκτος φωτιας.