Στο παρόν βιβλίο επισημαίνονται οι επιστημολογικές κατευθύνσεις της Παιδαγωγικής και οι παιδαγωγικές τάσεις μέσα στο χρόνο, αποδεικνύοντας το πλάτος και το βάθος της αγωγής που ασφαλώς δεν μπορεί να αποτελεί μόνο ένα σύνολο από τεχνικές μεθόδους.

Η προσέγγιση των όρων Αγωγή, Εκπαίδευση και Παιδαγωγική Επιστήμη αποτελεί την καρδιά του έργου – οδηγός για κάθε πνευματικό άνθρωπο και ασφαλώς για τους εκπαιδευτικούς, ερευνητές και για τους σπουδαστές των επιστημών της αγωγής.

Σκοπός του πονήματος είναι η διάδοση παιδαγωγικών αξιών και προβληματισμών που, όπως αποδεικνύεται από την προσέγγιση της σκέψης των μεγάλων παιδαγωγών, δεν διαφοροποιούνται ουσιαστικά από τη μια χώρα στην άλλη. Αυτό άλλωστε είναι η ειδοποιός διαφορά των κλασικών έργων, των έργων που αφορούν τις ανθρωπιστικές αξίες.

Σε καιρούς χαλεπούς, σε καιρούς κρίσης πρέπει όλοι να στραφούμε στην υπεράσπιση αξιών, των ανθρωπιστικών αξιών, οι οποίες πρέπει να διαπερνούν την εκπαίδευση.

Η σύγχρονη κοινωνία παρουσιάζει έκδηλα σημάδια κρίσης σε παγκόσμιο πλαίσιο κι αυτό γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος έχει πάψει να αποτελεί τον σκοπό. Όπως εύστοχα σημειώνει ο Ντοστογιέφσκι στο Υπόγειο, εάν ο άνθρωπος επιδιώκει να παραμείνει άνθρωπος και όχι «ένα πλήκτρο πιάνου», πρέπει να επιδείξει συνέπεια στην ανθρώπινη ιδιότητά του.

Η παιδεία και οι θεσμοποιημένες μορφές της, η διάδοση των παιδαγωγικών αξιών αποτελούν τη μία και μοναδική απάντηση, τον ένα και μοναδικό προσανατολισμό.