Ο Προτρεπτικός και η Ρητορική εις Αλέξανδρον είναι δύο έργα που τοποθετούνται στα όρια του αριστοτελικού corpus.

Η Ρητορική εις Αλέξανδρον συμπεριλήφθηκε στην έκδοση του Bekker, ελάχιστοι ωστόσο σημερινοί μελετητές τη θεωρούν γνήσιο έργο του Αριστοτέλη. Ο Προτρεπτικός αντιθέτως θεωρείται, στο μεγαλύτερο τουλάχιστον μέρος του, αριστοτελικό κείμενο, μολονότι κυριολεκτικά ανιχνεύθηκε από φιλολόγους του 20ού αιώνα μέσα στον ομότιτλο του Προτρεπτικού εις φιλοσοφίαν του νεοπλατωνικού φιλοσόφου Ιάμβλιχου.

Και τα δύο έργα όμως είναι σημαντικά. Η Ρητορική εις Αλέξανδρον, ακόμη κι αν δεν γράφηκε από το χέρι του Αριστοτέλη, είναι πολύτιμο τεκμήριο για τη ρητορική θεωρία και πρακτική του 4ου π.Χ. αιώνα, και αξίζει να διαβαστεί σε αντίστιξη με την αριστοτελική Ρητορικήν Τέχνην. Ενώ ο Προτρεπτικός, εφόσον συμφωνήσουμε ότι είναι το πληρέστερο σωζόμενο (σχετικά) νεανικό κείμενο του Αριστοτέλη, είναι αναντικατάστατος για την αποτίμηση της φιλοσοφικής διαμόρφωσης του Αριστοτέλη και τους αμφιλεγόμενους δεσμούς του με την πλατωνική παράδοση.