Ο Arnheim στο δοκίμιό του, ασχολείται με τη βασική ασυμφωνία μεταξύ του Δεύτερου Νόμου της Θερμοδυναμικής, ο οποίος δηλώνει ότι στο υλικό σύμπαν η αταξία αυξάνεται, και του γεγονότος ότι οι άνθρωποι αγωνίζονται κατά βάση προς την επίτευξη τάξης στα όσα δημιουργούν. Για να συμβιβάσει την ασυμφωνία αυτή, ο Arnheim επισημαίνει ότι ο νόμος της εντροπίας δεν αντανακλά μόνο την αποσύνθεση της υλικής μορφής, αλλά και μια γενική τάση προς αύξηση της ισορροπίας μέσω της μείωσης της έντασης.

Η ψυχολογία της τέχνης δεν είναι ποτέ τόσο εύκολη όσο η αλφαβήτα, αλλά το βιβλίο αυτό αποφεύγει τη γενική αμβλύτητα δοκιμίων του είδους αυτού. Είναι, όμως, απαιτητικό από τους αναγνώστες του. Θα ακονίσει το νου σας κάνοντάς τον ίσως να νιώσει πόνο σαν αυτόν που νιώθει ένας τεμπέλικος μυς μετά από λίγη ασυνήθιστη άσκηση.

Με αρμόζοντα σεμνό και κατά διαστήματα λαμπρό τρόπο ο συγγραφέας ασχολείται με την αλληλεπίδραση των στοιχείων στηριζόμενος στην εκτενέστατη γνώση και πείρα του στην πειραματική ψυχολογία.