Πήρες λοιπόν την τέχνη, την έκανες Γιορτή, και σαν πολύτιμο δώρο τη χάρισες στη Χώρα σου που εσύ ονόμασες Θρησκεία!

Θρησκεία μου είναι η Ελλάδα. . ., φώναζες με καμάρι, ακόμα κι όταν γυρνούσες ολομόναχος στους απέραντους. . . παλιούς δρόμους. . . Γιατί ήσουν βέβαιος πως στο τέλος η αγάπη σου για την Ελλάδα που εσύ ονειρεύτηκες, θα είχε τον τελευταίο λόγο. . .

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]