Τα μνημεία της ελληνικής τέχνης, που ανακαλύπτονταν στο νότο της Ρωσίας, εισέρχονταν, αργότερα, στο τεράστιο αυτοκρατορικό μουσείο της Πετρούπολης, το Ερμιτάζ. Η εμφάνιση των ελληνικών αρχαιοτήτων προσέδωσε καινούργια διάσταση στο μουσείο, το οποίο προσέλαβε εγκυκλοπαιδικό και καθολικό χαρακτήρα. Η Ρωσία απέκτησε δική της αρχαιότητα, δική της αρχαία ιστορία.

Και όταν ο αυτοκράτορας Νικόλαος Α` θέλησε να ανεγείρει ένα καινούργιο ειδικό κτίριο για το μουσείο, ο αρχιτέκτονας Λέο φον Κλέντσε, που λάτρευε την Ελλάδα της κλασικής αρχαιότητας, ανέγειρε σε νεοελληνικό ρυθμό το Νέο Ερμιτάζ. Στην Πινακοθήκη ιστορίας της αρχαίας ζωγραφικής τοποθέτησε τις σκηνές που αφηγούνται για τους μεγάλους ζωγράφους και τη ζωή της αρχαίας Ελλάδας.

Πρόκειται για ακόμη μία, καινούργια αφομοίωση της ελληνικής αισθητικής και παραδόσεων, που τυπολογικά έμοιαζε με την ελληνοσκυθική τέχνη. Το Ερμιτάζ ιδρύθηκε από την Αικατερίνη τη Μεγάλη ως ένα δυναμικά αναπτυσσόμενο και συνεχώς διευρυμένο μουσείο. Συμπληρωνόταν συνέχεια χάρη στην αγορά των καινούργιων συλλογών.

Μεγάλωναν και οι συλλογές της αρχαιοελληνικής τέχνης. Όχι μόνο η αρχαιολογία, αλλά και οι αγορές πλούτισαν το μουσείο μας με υπέροχα αγγεία και περίφημα είδη κοσμηματοποιΐας και κομψά είδη καθημερινής χρήσης. Η αισθητική των Ρώσων ζωγράφων και φιλότεχνων καλλιεργείτο με βάση τα υπέροχα δείγματα τέχνης της κλασικής Ελλάδας και τα μνημεία, που φιλοτεχνήθηκαν υπό την επίδραση εκείνων των δειγμάτων.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]