Λοιπόν επειδή διάβασα αρκετές κριτικές που δεν το περιγράφουν ικανοποιητικά έχουμε και λέμε:

Γραφικά: Είναι pixel art, πριν το αγοράσει κάποιος ας δει ένα gameplay, αν δεν σας αρέσει αυτό το είδος γραφικών τότε θα βαρεθεί το μάτι σας σε αυτό το παιχνίδι.

Gameplay : Εξαιρετικό, γρήγορο rogue like παιχνίδι όπου το progression έρχεται μέσα από κάθε θάνατο. Αν δεν γνωρίζετε τι είναι ένα rogue like game google για να έχετε καθαρή εικόνα του τι σας περιμένει. Εθιστικό παιχνίδι δράσης χωρίς να βαριέσαι ούτε λεπτό.

Mobs/Bosses : ποικιλία εχθρών ακόμη και στη βασική έκδοση του παιχνιδιού, κλασσικό σύστημα όπου πρέπει να απομνημονεύσεις τις κινήσεις τους ώστε να μην βρεθείς σε δύσκολη κατάσταση. Τα bosses δεν είναι δύσκολα, με εξαίρεση το τελευταίο ίσως.

Builds : το παιχνίδι δίνει τη δυνατότητα για 3 builds : brutality (melee), tactics (ranged), survival (tank). Το κάθε build προσφέρει διαφορετική εμπειρία αλλά και τα 3 είναι ικανοποιητικά

Δυσκολία : το παιχνίδι μπορεί να φανεί δύσκολο ως ακατόρθωτο στην αρχή αλλά με την πάροδο του χρόνου και αρκετά gameplays θα γίνεται ολοένα και πιο εύκολο. Με την ολοκλήρωση του δίνεται ένα αντικείμενο ως επιβράβευση το οποίο αν εξοπλιστεί το παιχνίδι γίνεται πιο δύσκολο και πάει λέγοντας (τα αντίστοιχα ng+ κ.λπ. των souls games)

Ομοιότητα με souls games : καμία απολύτως, πιο πολύ θυμίζει metroidvania games στα οποία όμως δεν υπάρχει μερικό save κ.λπ.. Το Dead Cells πρέπει να ολοκληρωθεί σε ένα run.

Tldr : το παιχνίδι είναι αριστούργημα. Αυτή η αίσθηση των rogue like games που πρέπει να τα φτάσεις στο τέλος σε ένα run είναι πραγματικά κάτι εθιστικό. Ακόμη και αν το τελειώσεις μία φορά μπορείς να σπαταλήσεις άπειρες ώρες σε επόμενα runs ώστε να ξεκλειδώσεις αρκετά όπλα στο παιχνίδι.

Το Dead Cells είναι ένα Rogue-like.
Δλδ είναι ένα παιχνίδι που κάθε φορά που χάνεις ξαναξεκινάς από την αρχή με τους χάρτες και τους εχθρούς της πίστας να αλλάζουν, και κάθε αντικείμενο που βρίσκεις είναι τυχαίο. Δεν πάει ο κόπος σου τελείως χαμένος όμως, καθώς σε κάθε run βρίσκεις δυνατότητες και κόλπα για να διευκολύνεις τα επόμενα. Αν καταφέρεις να φτάσεις το check point μπορείς να ξοδέψεις να cells που μάζεψες για βελτιώσεις στα αντικείμενα που ξεκινάς και θα βρεις στις προσπάθειες σου από εκεί και πέρα, καθώς και ξεκλειδώνεις εναλακτικές διαδρομές που μπορείς να πάρεις..

Όπως όλα τα παιχνίδια του είδους του, το παιχνίδι είναι «θεωρητικά» σύντομο το να φτάσεις από την αρχή ως το τέλος. Το πόσο γρήγορα θα κάνεις εξαρτάτε από το πόσο σύντομα θα έρθει η στιγμή που θα σου πέσουν τα σωστά αντικείμενα, την σωστή στιγμή, οι αναβαθμίσεις σου θα ειναι αρκετές και όλα θα πανε καλά ώστε να φτάσεις και να νικήσεις το τελικό boss. Όπως όλα τα πρόσφατα rogue-like, κανένα run σου δεν είναι ίδιο, όπου κάθε φορά μπορείς να βρεις άλλα αντικείμενα ή και να πάς από τελείως διαφορετικές περιοχές και bosses και ακόμα και μήνες μετά θα βρίσκεις αντικίμενα για πρώτη φωρα. Από αυτήν την άποψη το παιχνίδι ειναι συμαντικά μεγάλο.

ΠΡΩΣΟΧΗ:
Η “Action Game of the Year edition” του παρόντος δεν έχει τίποτα από τα DLC (ούτε καν τα μισητά Voucher Codes). Στο πακέτο έχει ένα μπρελόκ, ένα μικροσκοπικό artbook και διπλό εξώφυλλο. Το “DLC” που αναφέρετε στην συσκευασία είναι, αν και μεγάλο, το όνομα απο ένα από τα δωρεάν patches που κατεβαίνουν αυτόματα, και βγαίνουν καινούρια μέχρι σήμερα. Το μοναδικό paid DLC του παιχνιδιού “Bad seed” δεν είναι μέσα και η έκδοση του παιχνιδιού στο δίσκο είναι η 1.0. Η τωρινή έκδοση του παιχνιδιού ειναι η 1.17.

Το παιχνίδι είναι 2D roguelike που σημαίνει αυξημένη δυσκολία (έλλειψη checkpoint, απώλεια exp points στο θάνατο κλπ) η οποία ίσως αποθαρρύνει άτομα που δεν θα το πλησιάσουν με τη σωστή νοοτροπία. Το Dead Cells βασίζεται στην πρόοδο του παίκτη και όχι του χαρακτήρα. Δεν πρόκειται για RPG όπου μπορείς να κάθεσαι σε μια περιοχή κάνοντας grind με τις ώρες για να κάνεις το παιχνίδι πιο εύκολο. Η δράση έχει ξέφρενη ταχύτητα αλλά ταυτόχρονα και στρατηγική την οποία ανακαλύπτεις μόνος σου μαθαίνοντας από λάθη.

Παρόλα αυτά υπάρχουν μόνιμα upgrades αλλά ακόμα και shortcuts που μπορείς να ξεκλειδώσεις για ευκολία. Προφανώς και αυτά τα παιχνίδια δεν είναι για όλους καθώς είναι πιο δύσκολο από τα συνηθισμένα αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για κακό design καθώς όλο το νόημα βρίσκεται στην πρόκληση. Όπως δεν είναι κακό π.χ. που η οδήγηση στα Gran Turismo είναι πιο δύσκολη από την οδήγηση στα GTA.

Πέρα από το μοναδικό του gameplay, το dead cells έχει υπέροχο artstyle και η σχέση ποιότητας/τιμής είναι φανταστική αν το συγκρίνεις ακόμα και με ακριβότερα sidescrollers όπως το mega man 11. Γενικά όμως χρειάζεται υπομονή αν είσαι πρωτάρης σε τέτοιου είδους games. Δεν υπάρχει easy mode η κάτι αντίστοιχο.