Τὸ βιβλίο ποὺ σήμερα μὲ αἰσθήματα περισσῆς χαρᾶς προλογίζω εἶνε καρπὸς μακρᾶς ἐπιστημονικῆς πορείας ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ παραμένει σταθερός στὶς ἰδέες του — ὅποιες καὶ ἂν ἦσαν αὐτὲς — μὲ συγκεκροτημένη θεωρητικὴν κατάρτησι. Μελέτες πρωτότυπες, κἄποτε καὶ πρωτοπορειακές, καίριες καὶ καθοριστικὲς γιὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ μεσανατολικοῦ φαινομένου.

Στὰ κείμενα ποὺ ἀκουλουθοῦν θὰ παρατηρήσετε, ὅτι παραπλεύρως τῆς ἑρμηνείας τρεχούσης φύσεως ζητημάτων, ὁ φίλος Γιάννης μὲ τὴν ἄτεγκτο ἐπιστημονική του ἀκεραιότητα, τὴν ὁποίαν πολλάκις καὶ κατ’ ἰδίαν διεπίστωσα, καταθέτει κείμενα ὑψηλοῦ δημοκρατικοῦ φρονήματος. Ἐκθέτει τὴν τρομοκρατία καὶ τὰ ἐργαλεῖά της, ἀπογυμνώνει τὸν ὁθωμανικὸ σκοταδισμό, κρούει πρῶτος τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου τοῦ φαινομένου Ἐρντογὰν ὅταν ὅλοι ἔκλειναν τὰ μάτια ἢ ἀδιαφοροῦσαν.

Ἡ Ἑλλὰς ποὺ ἠγάπησα, ὅπως κάθε ἐλεύθερος ἄνθρωπος, ἐπὶ τῆς πνευματικῆς μου συγκροτήσεως, ἀκόμη προσφέρει καὶ εὐτυχῶς δὲν ἐστέρεψε. Ἡ γνωριμία μου μὲ τὸν καθηγητὴν καὶ φίλον Ἰωάννη Θ. Μάζη, εὐγενῆ πατριώτη καὶ ἀνθρωπιστή, ὑπῆρξε καὶ παραμένει ἀπὸ τὶς σημαντικὲς τῆς ζωῆς μου...