Ο αυθεντικός χριστιανός είναι πολύ ανθρώπινος. Αναδεικνύει και τιμά την ανθρώπινη φύση του· δεν την περιφρονεί· δεν ντρέπεται γι' αυτήν· δεν την αδικεί. Γι' αυτό και κατανοεί τις αδυναμίες των άλλων και τις δυνατότητες τις δικές του. Είναι μυστήριο ανεξιχνίαστο ο ίδιος αλλά και χωρητικός όλων. Η ζωή του έχει αλήθεια και αγάπη· έχει την ελευθερία του να δέχεται και την ελευθερία του να προσφέρεται. Γι' αυτό και είναι πολύ φιλάνθρωπος και κοινωνικός. Δεν σώζεται μόνος, κοινωνεί τη σωτηρία. Μπορεί να κενώνεται από τον εγωνισμό του, γι' αυτό και να ενώνεται με τον Θεό και τους αδελφούς του.
Η αυθεντικότητα βοηθεί τον χριστιανό να λειτουργεί διαρκώς στο μεθόριο Θεού και ανθρώπου, της λογικής και του μυστηρίου, της θεϊκής αγάπης και του ανθρώπινου πόνου, της ελευθερίας και της υπακοής. Αυτή τον εμπνέει να κινείται και στο επέκεινα του προσωπικού χώρου, του ανθρώπινου μέτρου, του κοσμικού χρόνου, του εγώ. Σ' αυτά τα μεθόρια είναι που κρύβεται ο Θεός· σ' αυτά τα επέκεινα είναι που συναντά κανείς τον αδελφό, την αιωνιότητα, τη χάρι, την αλήθεια, τον Ίδιο τον Θεό.
Τέσσερις ομιλίες του Μητρ. Μεσογαίας Νικολάου για τον πόνο, τα αναπάντητα ερωτήματα, τις θεϊκές συναντήσεις και το αυθεντικό βίωμα...