Έχοντες πλήρην συνείδησιν ότι ανέκαθεν μετά την Αγίαν Γραφήν οι βίοι των Αγίων αποτελούν την καθημερινήν τροφήν όλων των ορθοδόξων πιστών, από το 1987 η εν Αγίω Όρει Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας απεφάσισε να εκδώση, το πρώτον εις την γαλλικήν και εν συνεχεία εις την αγγλικήν, μίαν σύγχρονον μετάφρασιν του Συναξαριστού, δια τας ανάγκας της απανταχού ορθοδόξου ιεραποστολής.

Το κοπιώδες αλλά τόσον αναγκαίον τούτο διακόνημα ανέλαβεν ο πανοσιολογιώτατος Ιερομόναχος π. Μακάριος Σιμωνοπετρίτης, γνώστης ξένων γλωσσών αλλά και εντρυφητής των αγιολογικών θεμάτων. Εξ αρχής διεπιστώθη ότι η εργασία αύτη δεν ήτο δυνατόν να περιορισθή εις μίαν απλήν μετάφρασιν ή και διασκευήν του Συναξαρίου της Κωνσταντινουπόλεως, έστω και αυτού του γνωστού κυκλοφορούντος έργου του οσίου Νικόδημου του Αγιορείτου.

Προκειμένου το αγιολόγιον τούτο να ανταποκρίνεται εις τας απαιτήσεις του συγχρόνου, και μάλιστα του δυτικού αναγνώστου, αλλά και δια τον έτι πλέον οικουμενικόν-παγκόσμιον χαρακτήρα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, έπρεπε να γίνη μία αναθεώρησις των κειμένων βάσει των αυθεντικωτέρων αγιολογικών πηγών.

Αύτη η χρονοβόρος εργασία επέτρεψεν όχι μόνον να διορθωθούν ωρισμένα λάθη, τα οποία συν τω χρόνω είχον παρεισφρύσει εις τον Συναξαριστήν, αλλά και να συμπληρωθούν πολλαί λακωνικαί βιογραφίαι, και να προστεθούν μνήμαι βυζαντινών Αγίων οι οποίοι δεν είχον εύρει εισέτι την θέσιν των εις τα κλασσικά Συναξάρια.

Δια να δοθή μάλιστα πανορθόδοξος χαρακτήρας εις την συλλογήν αυτήν, συμπεριλήφθησαν και οι Άγιοι όλων των κατά τόπους κανονικών ορθοδόξων Εκκλησιών (Ρωσία, Σερβία, Ρουμανία, Γεωργία, Βουλγαρία, κλπ.), όπως επίσης και οι προσφάτως αναγνωρισθέντες Άγιοι όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, οι οποίοι επολλαπλασιάσθησαν ιδιαιτέρως μετά την πτώσιν του κομμουνιστικού συστήματος.

Καθ` οδόν, η μεταφραστική εργασία μετετράπη εις μίαν πρωτότυπον σύνθεσιν ενός πραγματικού Νέου Συναξαριστού, ο οποίος φαίνεται ότι αποτελεί σήμερον την πληρεστέραν και πλέον ενημερωμένην ορθόδοξον αγιολογικήν συλλογήν, εφ` όσον περιλαμβάνει όλους τους ανεγνωρισμένους από την Εκκλησίαν Αγίους έως το έτος 2000.