Η βυζαντινή πόλη αποτελεί βασικό μέρος της ιστορίας του Βυζαντίου και ακολουθεί τις κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις και τις μεταλλαγές του. Οι ρίζες της ξεκινούν από την ελληνορρωμαϊκή εποχή, της οποίας συνέχεια υπήρξε ο βυζαντινός πολιτισμός. Στη συνέχεια διαμορφώνεται σε μεσαιωνική πόλη με ιδιόμορφο φεουδαλισμό, παρουσιάζοντας πολλές και σημαντικές διαφορές από τον δυτικό Μεσαίωνα. Το Βυζάντιο ακροβατεί ανάμεσα στον ελληνορρωμαϊκό πολιτισμό και την ανατολικής μορφής φεουδαρχία, καθώς και ανάμεσα στον ειδωλολατρικό χριστιανισμό και στην ιουδαϊκή και ισλαμική αντίληψη της ιδέας του Θεού ως πνεύμα. Στο πλαίσιο αυτής της ασιατικής ιδιομορφίας, η βυζαντινή πόλη μπορεί να συγκριθεί με τις ασιατικές ανάλογές της, ενώ οι διαφορές της από τις ευρωπαϊκές του δυτικού Μεσαίωνα είναι κεφαλαιώδεις και εκφράζονται στην εσωτερική δομή της πόλης.