Η Ἔκθεσις Κεφαλαίων Παραινετικῶν είναι το μοναδικό κείμενο που μας κληροδότησε η γραφίδα του Αγαπητού Διακόνου. Το έργο αυτό, αποδέκτης του οποίου ήταν ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός Α΄ (527-565), γνώρισε πολύ μεγάλη διάδοση ήδη κατά τους βυζαντινούς χρόνους, αξιοποιήθηκε από την εποχή της Αναγέννησης ως εγχειρίδιο για τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στη Δύση και στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, μεταφράστηκε σε πλήθος γλωσσών (βουλγαρική, λατινική, εκκλησιαστική σλαβονική, αγγλική, γαλλική, γερμανική κ.ά.) και επηρέασε περισσότερο από κάθε άλλο βυζαντινό κείμενο τον πολιτικό στοχασμό των λαών, οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Το ευσύνοπτο αυτό πόνημα αποκαλύπτει με ενάργεια τις θεμελιώδεις αρχές της πολιτικής σκέψης των Βυζαντινών κατά τον 6ο αιώνα αναφορικά με τις αρετές του ιδανικού ηγεμόνος και με τον ιδεατό τρόπο άσκησης της βασιλικής εξουσίας. Ο παρών τόμος περιλαμβάνει το πρωτότυπο κείμενο της Ἐκθέσεως Κεφαλαίων Παραινετικῶν και την πρώτη απόδοση του έργου στη νεοελληνική γλώσσα. Με την εισαγωγή και τα εκτενή ερμηνευτικά σχόλια που συνοδεύουν το κείμενο, το πόνημα του Αγαπητού Διακόνου εντάσσεται πλήρως στο ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής του, το ζήτημα της χρονολόγησης του έργου εξετάζεται υπό νέο πρίσμα και η διαχρονική αξία του κειμένου καθίσταται προφανής.

Ο Κωνσταντίνος Παΐδας γεννήθηκε το 1974. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία (κατεύθυνση Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας) στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή, η οποία αφορά στα βυζαντινά κάτοπτρα ηγεμόνος της πρώιμης και μέσης περιόδου. Έχει συνεργαστεί με έγκριτα και διεθνή επιστημονικά περιοδικά (Byzantinische Zeitschrift, Byzantion, Zbornik Radova, Ελληνικά, Σύμμεικτα, Βυζαντινά, Βυζαντιακά, Νέα Εστία, Παρνασσός, κ.ά.) και έχει δημοσιεύσει μελετήματα που αφορούν στη βυζαντινή ιστοριογραφία και χρονογραφία, στη βυζαντινή ρητορική, στην πολιτική θεωρία των Βυζαντινών, στο βυζαντινό δίκαιο, στη δημώδη βυζαντινή λογοτεχνία και στη νεοελληνική λογοτεχνία.

Είναι μέλος της Ελληνικής Επιτροπής της Association Internationale des Études Byzantines, της Ελληνικής Παλαιογραφικής Εταιρείας και της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας. Κατά το παρελθόν δίδαξε Βυζαντινή Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Είναι Επίκουρος Καθηγητής της Βυζαντινής Φιλολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αυτοτελή έργα του συγγραφέα περιλαμβάνουν: 1) Η θεματική των βυζαντινών «κατόπτρων ηγεμόνος» της πρώιμης και μέσης περιόδου (398-1085), Αθήνα 2005. 2) Τα βυζαντινά «κάτοπτρα ηγεμόνος» της ύστερης περιόδου (1254-1403), Αθήνα 2006. 3) Εισαγωγή στη Βυζαντινή Ποίηση. Λόγια κοσμική ποίηση, θρησκευτική ποίηση και υμνογραφία, Αθήνα 2006. 4) Δύο παραινετικά κείμενα προς τον αυτοκράτορα Λέοντα Ϛ΄ τον Σοφό, [Κείμενα Βυζαντινής Λογοτεχνίας, 5], Αθήνα 2009. 5) Ψευδοπροφήτες, μάγοι και αιρετικοί στο Βυζάντιο κατά τον 14ο αιώνα. Επτά ανέκδοτες ομιλίες του πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Καλλίστου Α΄, [Κείμενα Βυζαντινής Λογοτεχνίας, 6], Αθήνα 2011. 6) Οι Κατά Γρηγορά ομιλίες του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Καλλίστου Α΄, [Βυζαντινή Φιλοσοφία και Θεολογία, 1], Αθήνα 2013. 7) Serta Byzantina. Συναγωγή βυζαντινών μελετημάτων, Αθήνα 2014. 8) Αγαπητού Διακόνου Ἔκθεσις Κεφαλαίων Παραινετικῶν. Νουθεσίες στον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄, Αθήνα 2017.