Παλιά, χωρίζαμε τη μακραίωνη ιστορία της Κίνας σε δυναστείες -μερικές είχαν διάρκεια αιώνων. Στην νεότερη ιστορία όμως, οι δυναστείες συμπυκνώθηκαν σε γενιές, που διαδέχονται η μία την άλλη με ολοένα και πιο γρήγορο ρυθμό.

Το ίδιο ισχύει και για τους πολιτικούς ηγέτες από την εποχή του Μάο Τσε Τουνγκ, του "Μεγάλου Τιμονιέρη", που βρέθηκε στην εξουσία το 1949 και εγκαινίασε την πρώτη γενιά της κομμουνιστικής "δυναστείας". Ο Τενγκ Σιάο Πινγκ ήταν από το 1977 το σημαντικότερο μέλος της ηγετικής γενιάς του ΚΚ Κίνας και πρωτεργάτης οικονομικών μεταρρυθμίσεων, ενώ ο σήμερα ο Χου Ζιντάο αντιπροσωπεύει την τέταρτη γενιά.

Οι άνθρωποι στην κινεζική κοινωνία διαμορφώθηκαν από διαφορετικά είδη παιδείας και από διαφορετικές αντιλήψεις για τον κόσμο, ανάλογα με το έτος της γέννησής τους. Για τον πρωταγωνιστή της ιστορίας μας, που γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η ζωή του μοιάζει με ανοιχτό βιβλίο ιστορίας: μετά τη μαοϊκή εποχή, που έκλεισε το 1976 με το θάνατο του Μάο, ακολούθησαν τριάντα χρόνια μεγάλων ανατροπών.

Η γενιά αυτή συμμετείχε στα πάντα, στη συλλογική ευτυχία και στις ατομικές απογοητεύσεις, στον ενθουσιασμό αλλά και στην απελπισία. Και έζησε τις αλλαγές της μεταμαοϊκής εποχής, όταν ο Τενγκ Σιάο Πινγκ με το περίφημο "Δε μ’ ενδιαφέρει αν η γάτα είναι μαύρη ή άσπρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια" στράφηκε σ’ έναν οικονομικό πραγματισμό.

Η γενιά του πρωταγωνιστή μας είναι σήμερα η "τιμονιέρισσα" που καθοδηγεί την ιστορία της Κίνας.