Ήταν το πρώτο Resident Evil που μου τράβηξε το ενδιαφέρον από τότε που κυκλοφόρησε το 2017, χωρις καν να εχω επαφη με τη σειρα. Όμως δεν είχα την ευκαιρία να το παίξω τοτε και φτάνοντας στο 2018 βγήκε και μια ανακοίνωση του Resident Evil 2 remake, το οποιο αν το 7 με ειχε ενθουσιασει, το συγκεκριμένο με εξεπληξε πολυ περισσότερο. Έχοντας πλέον μια κονσόλα νέας γενιάς στα χέρια μου αποφάσισα να ασχοληθώ με το RE 2. Σαν remake και σαν πρώτη survival horror εμπειρία ήταν κάτι που λάτρεψα και ήταν ο λόγος να ασχοληθώ με όλη την σειρά απ την αρχή. Αφού έπαιξα Re 1 remake, Resident Evil 2, Resident Evil 3, Code Veronica & Resident Evil 4 (εκτος του RE 3 remake το οποιο δεν με ξετρελανε) και αποφάσισα να παραλείψω 5&6 τα οποια θεωρω δεν έχουν να προσφερουν κάτι παραπάνω, πήγα λοιπον κατευθείαν στο πολύ αγαπημένο μου Resident Evil 7 που είχα αφήσει στο "to play list" μου σχεδόν 5 χρόνια. Ξεκινώντας το παιχνίδι με την πολύ δυνατή εισαγωγή του, άρχισε μετά σιγά σιγά με ωραίο τρόπο να εκτυλίσσεται σαν ένα παραδοσιακό Resident Evil. Με item boxes, Saves, άρρηκτα συνδεδεμένοι χώροι και αρκετές επιρροές απ το Resident Evil 1, παντρεμένο με νέας εποχής φρέσκες ιδέες κατάφερε και παρέδωσε μια ατόφια survival horror εμπειρία. Το μόνο αρνητικό του βέβαια είναι ότι οι βετεράνοι για πρώτο playthrough δε θα βασανιστουν πολυ αλλα καποια σημεια θα τους φανουν αρκετα ζορικα και ενδιαφέροντα. Τελικά είναι μεγάλο συν για εμένα που άφησα όλη τη σειρα απ την αρχή να κυλήσει για να καταλάβω πρώτα τι είναι Resident Evil έτσι ώστε το 7 να το εκτιμήσω ακόμα περισσότερο. Τελικά το hype μου το 2017 δεν πήγε χαμένο. Είδα τους τίτλους τέλους και είπα "ναι, το παιχνίδι το άξιζε και με το παραπάνω" και μπράβο στην CAPCOM που με εκανε φαν με τις τελευταίες τις κυκλοφορίες της οσον αφορα τη σειρα αυτή. Για μένα το Resident Evil 7 είναι απ τα TOP 3 Resident Evil με το Resident Evil 2 remake και Resident Evil 1 remake εν τελει να του εχουν κλέψει την πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα. Τρίτο και φαρμακερο λοιπον RESIDENT EVIL 7: BIOHAZARD.

Τρόμος και Νοσταλγία. Εάν έπρεπε με δύο λέξεις να περιγράψω τα συναισθήματά μου για αυτό το παιχνίδι ίσως είναι οι πιο αντιπροσωπευτικές. Ας ξεκινήσουμε από την αρχή όμως. Για αρκετά χρόνια απέφευγα την αγορά του Biohazard λόγω της αλλαγής του σε first person. Απλά να πω ότι όντας φανατικός της σειράς Resident Evil έχουν περάσει σχεδόν όλα από τα χέρια μου - πέρα από κάτι spin offs - από το Playstation 1 όπου με τον οδηγό του Pixel πήγαινα από δωμάτιο σε δωμάτιο μέχρι το Playstation 5 και το Village. Η πρόσφατη ενασχόλησή μου με τα Metro και η αγορά του Village στο PS5 με ώθησαν τελικά να το ξεκινήσω. Από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται να παίξεις με σκοπό να χαλαρώσεις. Ειδικά στα πρώτα στάδια του παιχνιδιού. Εγώ θα χώριζα το παιχνίδι σε τέσσερα επίπεδα. Στο πρώτο και πιο τρομακτικό κατά τη γνώμη μου προσπαθείς απλά να επιβιώσεις σε ένα καθαρά ψυχολογικό θρίλερ χωρίς όπλα και βοήθειες. Δεν είναι ακριβώς Resident Evil ουσιαστικά σαν να παίζεις σε ταινία. Εάν αντέξεις όλη αυτή την ψυχολογική πίεση το παιχνίδι στο δεύτερο μέρος του αρχίζει και ρολάρει ως Resident Evil 1 με οπτική πρώτου προσώπου. Έπαυλη με υπόγεια, σοφίτες και αποθήκες, γρίφοι που κάποιοι είναι ολόιδιοι με το 1, όπλα, σφαίρες, συρτάρια, κλειδαριές και όλα τα γνωστά που αγαπήσαμε στη σειρά. Το τρίτο μέρος με σαφείς επιρροές από το Revelations 1 το οποίο προσπαθούσε να εξηγήσει την ιστορία κάπως άκομψα για μένα ήταν το πιο αδύναμο σημείο του παιχνιδιού. Στο τέλος και αφού έχεις μαζέψει αρκετά όπλα απολαμβάνεις λίγο το παιχνίδι με λιγότερο άγχος. Τα γραφικά του εξαιρετικά για παιχνίδι του 2017, πολύ καθαρά καθώς το μεγαλύτερο κομμάτι του είναι σκοτεινό, με απίστευτα ρεαλιστικούς φωτισμούς. Σημείωση ότι ρύθμισα την φωτεινότητα και το HDR στο τέρμα. Ο ήχος ίσως είναι από τα παιχνίδια που υπερέχει των γραφικών και παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ατμόσφαιρα που θέλει να δημιουργήσει το παιχνίδι. Δεν συζητάω κάτι άλλο πέρα από το παίξιμο με ακουστικά - ειδικά βράδυ. Το gameplay απλό, στιβαρό χωρίς περιττές κινήσεις και κουμπιά. Η οπτική του πρώτου προσώπου συνηθίζεται και σε φέρνει πιο κοντά στους εχθρούς οι οποίοι δεν είναι πολλοί μεν αλλά ουσιαστικοί. Το παιχνίδι έχει σκοπό να σε κάνει να τρομάξεις με την ατμόσφαιρα που σου δημιουργεί και όχι με επιθέσεις αμέτρητων εχθρών και για μένα τα καταφέρνει πολύ καλά. Η οικογένεια Baker θα σε κάνει να νιώσεις σαν στο σπίτι τους...με το κάθε μέλος της να σε καταδιώκει με ενδιαφέροντες και διαφορετικούς τρόπους. Ο Ethan ως χαρακτήρας είναι λίγο ουδέτερος όμως η ατμόσφαιρα είναι τόσο δυνατή που δεν με ενόχλησε σχεδόν καθόλου. Το μόνο αρνητικό που θα μπορούσα να του προσάψω είναι ότι δεν ενημερώνει τον χάρτη εάν κάποιο δωμάτιο το έχεις ψάξει εντελώς ή υπάρχουν ακόμα αντικείμενα να βρείς, τεχνική η οποία υπήρχε σε προηγούμενα Resident Evil. Σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού θα χρειαστεί να επιλέξεις πώς θα συνεχίσεις την ιστορία με την κάθε επιλογή να αλλάζει λίγο το τέλος του παιχνιδιού. Θεωρώ ότι το παιχνίδι σε αυτό που είχε σκοπό να προσφέρει - τον τρόμο - τα καταφέρνει μια χαρά, με εμφανείς επιρροές από το πρώτο παιχνίδι της σειράς κυρίως στη δομή και στους μηχανισμούς του. Για μένα προσφέρει μια όμορφη εμπειρία και στην τιμή που είναι τώρα αξίζει να το δοκιμάσει οποιοσδήποτε αρέσκεται σε τέτοιου είδους παιχνίδια.

Παιχνιδαρα...Είχα παίξει μόνο το πρώτο αλλά σε μικρότερη ηλικία...Από τότε (δυστυχώς) δεν ξανά έπιασα resident evil στα χέρια μου...Με την πρόσφατη μου αγορά psvr ήθελα και κάτι τρόμου οπότε επέλεξα να αγοράσω αυτό. Έχουμε και λέμε:
Σε θέμα γραφικών είναι πολύ καλό εκτός vr...Σε vr η ανάλυση πέφτει μιας και έτσι κι αλλιώς το vr ξέρω πως ρίχνει την ανάλυση σε σύγκριση με εκτός vr οπότε δικαιολογημένη η ανάλυση σε vr...Εκτός βέβαια είναι απλά τέλειο για παιχνίδι το 2017.
Gameplay:Το βρήκα σχετικά απλό και κατανοητό τον χειρισμό του. Σε θέμα γρίφων είχε κάποιους που ήθελαν λίγο σκέψη αλλά κι εκεί λίγο προσοχή να έδινες, έβρισκες την λύση εύκολα. Στο θέμα του aim που λένε πολύ πως δεν έχει καλό aim,εκτός vr όντως θέλει λίγο προσπάθεια για να το μάθεις καλά.Σε vr το "θέμα" του aim λύνεται μιας και σημαδεύεις όπου κοιτάς.
Μιας κι ανέφερα το vr,η εμπειρία σε vr είναι εξωπραγματική...Φουλ τρομακτικό που πέρα από τα jumpscares,όλη η ατμόσφαιρα είναι τρομερή και τρομακτική.
Στο θέμα της ιστορίας ήταν αρκετά οκ...Λίγο ψιλό προβλεπόμενο το τέλος του και κάποιες φάσεις του τελευταίου 2ωρου ήταν κάπως μεχ...Αλλά αρκετά οκ για τέτοιου είδους παιχνίδι.
Αφού τερματίσεις το παιχνίδι έχεις πολλές επιλογές... Μπορείς να το ξανά τερματίσεις με κάποιες συγκεκριμένες παραμέτρους έτσι ώστε να προχωρήσεις στο madhouse(την μεγαλύτερη δυσκολία) πιο προετοιμασμένα... Προειδοποίηση:Το madhouse είναι δύσκολο... πολύ....θα καταλάβετε...
Μετά από όλα αυτά υπάρχουν τα dlc όπου ένα από αυτά είναι εντελώς δωρεάν το οποίο καλύπτει κάποια κενά από το main story...Μετά υπάρχουν τα πληρωμένα τα οποία είναι αρκετά οκ. Κυμαίνονται από minigames μέχρι και έξτρα εξηγήσεις για το στορυ.
Συμπέρασμα: Προσωπικά πήρα την gold edition για περίπου 25€ και κατά την γνώμη σε τέτοια τιμή αξίζει φουλ...Εάν έχετε vr τότε το resident evil 7 είναι must!

Ύστερα από τις θετικές εντυπώσεις που μου είχε αφήσει το resident evil 2 remake και μετά από αρκετό καιρό αποφάσισα να παίξω το resident evil 7. Η Capcom αποφάσισε να αλλάξει το ύφος των παιχνιδιών resident evil μετά από πολλά χρόνια, με σκοπό να «φρεσκάρει» την σειρά.
Το 7ο κεφάλαιο λαμβάνει χώρα στην Λουϊζιάνα όπου ο νέος πρωταγωνιστής εν ονόματι Ethan Winters λαμβάνει ένα email από την γυναίκα του Mia, η οποία αγνοούταν για τρία χρόνια, λέγοντάς του ότι βρίσκεται σε κίνδυνο, ωστόσο η ίδια τον προειδοποιεί να μην την αναζητήσει . Στην συνέχεια ο Ethan πηγαίνει στην φανταστική περιοχή του Dulvey παρά τα αποθαρρυντικά λόγια της Mia από όπου έλαβε το email και συναντά την οικία της οικογένειας Baker. Σύντομα συνειδητοποιεί ότι κάτι δεν πάει καλά και έτσι αρχίζει ο εφιάλτης για αυτόν. Οι κύριοι villains της σειράς είναι τα μέλη της οικογένειας δηλαδή ο Jack, η Marguerite και ο γιός τους Lucas, οι οποίοι θα στοιχειώνουν τον παίκτη καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Και οι τρεις χαρακτήρες είναι πολύ χαρακτηριστικοί και σίγουρα μπορούν να σταθούν επάξια δίπλα σε εικονικούς χαρακτήρες του franchise.
Η πιο χαρακτηριστική διαφορά σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους που θα παρατηρήσει κάποιος φίλος της σειράς είναι η αλλαγή της προοπτικής από third-person σε first-person προσέγγιση. Το νέο «look» ταιριάζει γάντι στο ύφος του παιχνιδιού και το κάνει σαφώς πιο τρομακτικό. Ακόμα, ο παίκτης έχει την δυνατότητα να αμυνθεί σχεδόν σε όλα τα attack των εχθρών (τρώγοντας σημαντικά λιγότερη ζημία) με ένα νέο μηχανισμό που πρακτικά λειτουργεί σαν ασπίδα. Τα περισσότερα από τα αντικείμενα που θα ανακαλύψει ο παίκτης έχουν τις ρίζες τους στα πρώτα resident evil. Φυσικά αναφέρομαι στα herbs, στο gunpowder κ.α. τα οποία μπορούν να συνδυαστούν με το Chem fluid και να δώσουν ανάλογα αντικείμενα. Επιπλέον, για ακόμη μια φορά κάνουν την εμφάνιση τους τα κλειδιά(Snake, Crow, Scorpion key), τα οποία πρέπει να αναζητήσει ο παίκτης στον χάρτη προκειμένου να ξεκλειδώσει συγκεκριμένα δωμάτια. Μια νέα προσθήκη είναι κάποια αντικείμενα τα οποία πρέπει να προσαρμόσει ο παίκτης σωστά προκειμένου να έχουν ίδιο σχήμα με τον πίνακα όπου ανήκουν ώστε να ξεκλειδωθεί κάποιο κρυφό δωμάτιο. Όσον αφορά την δυσκολία, εγώ έπαιξα στο normal και μπορώ να πω ότι το παιχνίδι είναι βατό. Δίνει επαρκεί εφόδια. Με σωστή διαχείριση δεν θα τελειώσουν ποτέ. Yπάρχουν αρκετά όπλα τα οποία χορηγεί το παιχνίδι στον παίκτη, έτσι ο καθένας παίζει με τα όπλα που ταιριάζουν στο play style του. Το resident evil 7 αναμφίβολα θεωρώ ότι είναι το πιο τρομακτικό κεφάλαιο της σειράς. Περιλαμβάνει έντονες σκηνές βίας καθώς επίσης και πολλές αποκρουστικές σκηνές. Προτείνω αν κάποιος ενδιαφέρεται και δεν είναι εξοικειωμένος με το horror είδος να το ξανασκεφτεί πριν προβεί σε αγορά.
Στον τεχνικό τομέα το resident evil 7 τα πηγαίνει περίφημα, αφού τόσο τα γραφικά όσο και ο ήχος είναι εξαιρετικά. Η RE Engine κάνει όλο το παιχνίδι να φαίνεται ακόμα πιο ατμοσφαιρικό με τις αντανακλάσεις του νερού και των αντικειμένων από το φως του όπλου να είναι πολύ ρεαλιστικές. Υπάρχουν λίγα σημεία που τα textures είναι χαμηλής ποιότητας αλλά αυτά τα σημεία είναι ελάχιστα. Ένα αρνητικό στοιχείο είναι τα μεγάλα loading times, καθώς για να ξεκινήσει το παιχνίδι χρειάζεται αρκετή ώρα. Από την άλλη ο ήχος των όπλων, των βημάτων και των διαλόγων είναι άριστος. Σε πολύ λίγα παιχνίδια έχω συναντήσει τόσο καλό ήχο.
Στα υπέρ του παιχνιδιού είναι το υποδειγματικό level-design που συνδέει σχεδόν όλες τις περιοχές του παιχνιδιού. Το platinum trophy για να αποκτηθεί χρειάζεται αρκετός χρόνος επειδή εκτός των collectibles χρειάζεται να ολοκληρωθεί το παιχνίδι στην μεγαλύτερη δυσκολία, να ολοκληρωθεί χρησιμοποιώντας τρία ή λιγότερα heals και διάφορα άλλα trophies τα οποία δεν είναι απαραίτητα δύσκολα αλλά χρειάζονται χρόνο. Το παιχνίδι το ολοκλήρωσα στις δέκα ώρες κάνοντας σχεδόν τα πάντα στο χάρτη.
Συνολικά το resident evil 7 είναι μια πολύ καλή προσπάθεια από την Capcom που παρόλο τις μικρές αστοχίες έχει να προσφέρει στον παίκτη μια καλογραμμένη ιστορία με μια μεγάλη δόση τρόμου. Για τους φίλους του franchise είναι άχαστο, ενώ όσοι δεν έχουν ασχοληθεί ξανά με τίτλο της σειράς είναι μια καλή στιγμή να αρχίσουν το ταξίδι τους στο αφιλόξενο κόσμο των resident evil.