Με τον τόμο "Αριστοφάνης - Μένανδρος" ο εκδοτικός οίκος ολοκληρώνει στη σειρά αυτή τη δραματική ποίηση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Μετά τους τρεις μεγάλους ποιητές τραγωδιών (του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη) στον τόμο αυτό παρουσιάζονται δύο μεγάλοι ποιητές κωμωδιών (είναι οι μόνοι από τους οποίους σώζονται κάποια από τα πολλά έργα που έγραψαν).

Ο Αριστοφάνης είναι ο μόνος κωμωδιογράφος του οποίου σώζονται πολλά έργα. Είναι εκπρόσωπος της λεγόμενης "αρχαίας κωμωδίας", κατά την τριχοτόμηση του γραμματειακού αυτού είδους σε αρχαία, μέση και νεότερη κωμωδία που έκαναν οι Αλεξανδρινοί "γραμματικοί" κατά την Ελληνιστική περίοδο. Η "αρχαία" φάση της διακρίνεται για την πολιτική υφή της, που σημαίνει για τη στενή σύνδεσή της με την πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα, με τον έντονο σχολιασμό των δεδομένων της συνολικής ζωής της πόλης.

Ο Μένανδρος είναι εκπρόσωπος της λεγόμενης "νέας" κωμωδίας μ’ ελάχιστα έργα του που σώζονται (και αυτά όχι εντελώς ακέραια), ενώ δε μας έχουν σωθεί έργα της "μέσης" φάσης της κωμωδίας. Μετά την "αρχαία" φάση της κωμωδίας, αδυνατίζει η "πολιτική" υφή της, το ενδιαφέρον της για την πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα. Ωστόσο, τα έργα της φάσης αυτής δεν είναι "εκτός τόπου και χρόνου"; αντίθετα αντικατοπτρίζουν κοινωνικές καταστάσεις και διδάσκουν και αποτέλεσαν τη βάση για την καλλιέργεια του κωμικού είδους της γραμματείας από λατίνους ποιητές, όπως είναι ο Τερέντιος και ο Πλαύτος.

Ο τόμος, συνθετική εργασία του φιλολόγου Θεοδώρου Γ. Μαυροπούλου, περιέχει γενική εισαγωγή στη δραματική ποίηση και στα έργα των δύο κωμωδιογράφων, ευρεία περίληψη για κάθε έργο, μετάφραση, σχόλια, ανάλυση και θέματα - ερωτήματα για περαιτέρω επεξεργασία.