Στα έμβολα!

Πρόβαλε απότομα, τράβηξε την πόρτα, πίσω του, βρόντησε. Στάθηκ` έτσι στο κεφαλόσκαλο, ψάχτηκε. ("Όλα εντάξει. Δεν παραφουσκώνει το πέτσινο!..") Ξαναδοκιμάζει το φερμουάρ, ως κάτω, αστραπιαία. ("Φίνα!") Φάνηκαν τα σταυρωτά φυσεκλίκια, μεταποιημένα που τάχε, κατάστηθα: κάργα 30 γεμιστήρες, και τρεις στην κωλότσεπη, με την "επιθετική". (Δυο μέρες του τάρραβε - "Θήκες, σου λέω, θήκες! Λοξά, καταπάνω· μη γλυστράνε! Όχι καπάκια· να τραβιούνται λεύτερα!" - στο παλιό πετσί, από χοντρό καραβόπανο, κ` έσπαε τα βελόνια της...)

Ξανάκανε την κίνηση για το στάγερ: να τ` αρπάη αμέσως μες από το μπάτλ -και κλειστό- κρεμασμένο απ` τον ώμο. ("Έξτρα πρίμα!") Κ` οι μίλλς στις τσέπες, τρεις και τρεις, με τσιγάρα, αναφτήρα... ("Χωράει κ` η ταυτότητα; Και τι τη θέλει; "Ωχ αδερφέ, το παλιόχαρτο! Τέρμα!..") Την έστειλε πλαναριστή πάν` απ` τη μάντρα.

Πήδησε τα σκαλιά τρία-τρία. Χύθηκε στο δρόμο. Τράβησ` απ` το Πάρκο, για τη λεωφόρο. Καταμεσήμερο. - Ρε, τρελλός είσαι;.. - Όχι! Θα καθαρίσω γώ, μέρα μεσημέρι! - Και πως θα στρίψης; - Με τούτο δω! (Και βάρησε την παλάμη στ` αυτόματο.) Δε θα πης τίποτα στους ψόφιους! - Θα το μάθουνε. - Άμα γίνη, να! (Κ` έκανε με το χέρι.) - Θα σε διαγράψουνε! - Και;.. Σάματις που με γράψανε;.. Τους το γύρεψα; - Ε, όχι! - Ναι, ναι!.. Μούρθ` η Φαντόμα ένα βράδυ: "Σ` έχουνε", λέει, "για δικό τους"!.. Πέρσι. - Μα δεν έφυγες... - Κι ουτ` "ήρθα"!