Το Dragon’s Dogma είναι ένα Flawed Gem.
Είναι ένα παιχνίδι που είναι φανερά ημιτελές, μα κάθε αρνητικό που έχει αντικαθιστάται με κάποιο φανταστικό θετικό.
Σεναριακά είσαι ένας άνθρωπος σε ένα παραθαλάσσιο χωριό, που είχε την ατυχία να είναι στο επίκεντρο της γένεσης του επόμενου δράκου, ένα κακό που έρχεται κάθε περίπου εκατονταετία για να καταστρέψει τον κόσμο. Ο Δράκος σε επιλέγει σαν άξιο υποψήφιο αντίπαλο και σου κλέβει την καρδιά μετατρέποντας σε σε Arisen. Δηλαδή είσαι ένας άνθρωπο που παραμένει ζωντανός και αγέραστος χωρίς καρδιά, ικανός να διατάζει τα Pawns (άνθρωποι χωρίς ψυχή που ταξιδεύουν μεταξύ κόσμων), ώσπου μια μέρα θα είναι έτυμος να αντιμετωπίσει τον δράκο.
Το σενάριο είναι «θεωρητικά» φανταστικό, μα είναι πολύ άσχημος ο τρόπος που στην λέει. Το Voice acting καταρχάς φένεται να ειναι επιτηδευμένα σε μεσαιωνικά Αγγλικά, ενώ το παιχνίδι δεν έχει τέτοιο στιλ. Μετά την αρχή, φτάνεις στην μεγάλη πόλη όπου ο Δούκας θα σου αναθέτει διάφορες αποστολές για να «αποδείξεις τον εαυτό σου» για το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού. Οι αποστολές δεν είναι κακές, και είναι χρήσιμες για να γνωρίσετε τον κόσμο, μα τα Cutscenes αρχίζουν και σπανίζουν, οι ομιλίες είναι μονότονες, και οι εχθροί σε αυτό το κομμάτι επαναλαμβάνονται. Δεν βοηθάει το ότι τα Party members σου, κυριολεκτικά είναι άψυχα. Το πραγματικό Lore είναι στα sidequests, που βοηθάν πάρα πολύ στο emersion και στο να καταλάβεις τους χαρακτήρες. Αν καταφέρετε και προσπεράσετε/παρακολουθήσετε αυτό το κομμάτι, και φτάσετε στο τρίτο μέρος του παιχνιδιού, είστε για μια φανταστική ιστορία.
Οι μάχες είναι από τις καλύτερες που έχω δει ποτέ. Κυκλοφορείς κατά κανόνα με 3 pawns, 1 δικό σου και 2 δανικά από άλλους παίχτες. Έχεις στην διάθεση σου όλα τα skills που περιμένεις από τα καλύτερα fantasy Epics, και θα βλέπεις τον εαυτό σου να συμμετάσχει σε φανταστικές σκηνές δράσης χωρίς να έχει Quick Time Events. Ακόμα και οι μάγοι που τυπικά είναι από τα πιο βαρετά classes σε αυτά τα παιχνίδια, είναι εξαιρετικά απολαυστικοί χάρη στα φανταστικά καταστροφικά skills που μπορούν να εξαπολύσουν.
Στα γραφικά το παιχνίδι δείχνει ότι είναι παιχνίδι του PS3. Ωστόσο, δεδομένο το χαμό που γίνεται, φαίνεται ότι ήταν αδύνατο να τρέξει στις κονσόλες της εποχής, και αυτή η έκδοση του PS4 έχει επιτέλους Full-screen και σταθερό framerate. Το Character creation είναι ήταν από τα καλύτερα όταν βγήκε, και αυτό δεν άλλαξε μέχρι σήμερα.
Ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος, μα είναι φανερό ότι είχε βλέψεις να είναι ακόμη μεγαλύτερος. Υπάρχουν μόνο δυο πραγματικές πόλεις, και τα υπόλοιπα είναι Camps στην καλύτερη περίπτωση. Ωστόσο ο κόσμος είναι γεμάτος Ζωή και λεπτομέρεια και συνιστάτε να τον μάθεις καθώς πολά επικηνδινα τέρατα φύλάναι ορισμένες περιοχές και όλα τα lootchests γίνονται respawn κάθε μερικές μέρες. Το παιχνίδι στην αρχική έκδοση είχε πρόβλημα με τις μετακινήσεις, καθώς η δυνατότητες για fast-travel ήταν περιορισμένες και ακριβές, μα σε αυτήν την έκδοση το έχουν διορθώσει αυτό.
Από τις καλύτερες καινοτομίες του παιχνιδιού είναι το Online system. Δεν μπορείς να παίξεις απευθείας με άλλους παίχτες, μα τα pawns μαθαίνουν βλέποντας εσένα και τους άλλους παίχτες τα quest και τις περιοχές και μετά μπορούν να δώσουν συμβουλές. Το ένα Pawn που φτιάχνεις, μπορούν να το δανειστούν άλλοι παίχτες στο party τους, και εσύ με την σειρά σου δανίζεσαι τα δικά τους και έτσι μοιράζεστε γνώσεις και μαχητικές ικανότητες.
Παρά τα ελαττώματα, το παιχνίδι είναι έπος αν ασχοληθείς μαζί του. Είχε την ατυχία να κυκλοφορήσει μαζί με το Skyrim μα σε πάρα πολλούς τομείς τους κάνει πολύ καλύτερα. Αυτή η έκδοση έχει τα DLC και το Expansion.
__________________________________________________
Hints για αρχάριους:
* Του φύλο και σχήμα του χαρακτήρα σας μετράει. Οι μεγαλόσωμοι έχουν πολύ Stamina, οι μικρόσωμοι σκαρφαλώνουν καλύτερα και έχουν καλύτερο stamina regeneration, οι ψηλοί φτάνουν να κρεμαστούν από ψιλότερα σημεία, οι κοντοί χωράνε να περάσου από τρύπες, και οι γυναίκες μπορούν να φορέσουν μοναδικά κουστούμια.
* Η περιοχή του Expansion (Bitter Black Isle) είναι endgame περιοχή και ενώ είναι διαθέσιμη από την αρχή, δεν συνιστάται να την κάνετε πριν φτάσετε lvl50.
* Να φοβάστε την νύχτα. Ο κόσμος γίνεται πολύ πιο επικίνδυνος, και μοναδικοί εχθροί κάνουν την εμφάνιση τους. Σαν να μην έφτασε αυτό, είναι ρεαλιστικά σκοτεινά.
* Όσο προχωράτε να Main Quest, πολλά side-quests αποτυγχάνουν ή εξαφανίζονται. Φροντίστε να κάνετε το side-quest “Lost and Found” πριν φτάσετε στην μεγάλη πόλη, καθώς έχει μεγάλο chain μετά.
* Το παιχνίδι έχει ένα Affection μηχανισμό, όπου ο χαρακτήρας που αγαπάτε περισσότερο θα εμφανιστεί στα τελευταία cutscenes. Το παιχνίδι σε σπρώχνει σε συγκεκριμένους καλογραμμένους χαρακτήρες που έχουν συγκεκριμένα side-quests που ανεβάζουν πολύ το affinity μαζί τους, μα στην πραγματικότητα μπορείτε να κάνετε οποιοδήποτε NPC τον «αγαπημένο» σας λούζοντας τον στα δώρα, από ανήλικους εως κάθε τυχαίο φρουρό.
* Αφού νικήσετε τον δράκο, το παιχνίδι δεν τελειώνει παρά το ότι έχει credits. Απλά μπήκατε στο endgame, με τον πραγματικό τερματισμό να περιμένει λίγο ποιο κάτω.