Η εκδρομή στο Πήλιο με έκανε να νιώσω από πολύ κοντά την ομορφιά και την αγριότητα της φύσης· γιατί το τοπίο εκεί πάνω άλλοτε είναι ήμερο και άλλοτε φοβερό και απειλητικό. Η ανάβαση γίνεται με δρόμους ελικοειδείς, που συχνά είναι σκαμμένοι στις πλαγιές των βράχων και σε οδηγούν στο βασίλειο της φύσης, σε έναν απέραντο κήπο, ο οποίος αλλού είναι καλλιεργημένος και αλλού σε άγρια κατάσταση. Έτσι, περάσαμε ανάμεσα από θαμνότοπους με σπάρτα, ρείκια και φτέρες, ανάμεσα από δάση με πεύκα ή από περιβόλια με ελιές, με καστανιές, με καρυδιές, με μηλιές και δε χορταίναμε να θαυμάζουμε την πλούσια και πολυποίκιλη βλάστηση. Άλλοτε, πάλι, συναντούσαμε πλατάνια και σταματούσαμε για λίγο στη δροσερή σκιά τους, δίπλα σε βρύσες ή σε ποταμάκια, απολαμβάνοντας τη θέα και τα δροσερά νερά.