Αν και ο Βιττγκενστάιν μελέτησε τα ίδια ζητήματα που απασχολούσαν και τους άλλους αναλυτικούς φιλοσόφους - τη φύση της λογικής, τα όρια της γλώσσας, την ανάλυση της σημασίας - τα κείμενά του χαρακτηρίζονται από μια ιδιότυπη ποιητικότητα που δε συναντάται σε άλλους. Η υφολογική αυτή ιδιαιτερότητα επιτείνει τα ερωτήματα σχετικά με το πώς πρέπει να προσεγγίσουμε το έργο του.

Στη ρίζα της σκέψης του Βιττγκενστάιν, όπως υποστηρίζει ο Ray Monk, βρίσκονται η επιδίωξή του να αντισταθεί στον επιστημονισμό της σύγχρονης εποχής και η πρόθεσή του να επιμείνει στην εγκυρότητα και στην αυτονομία μη επιστημονικών τρόπων κατανόησης. Το είδος της κατανόησης που επιζητούμε στη φιλοσοφία, σύμφωνα με το Βιττγκενστάιν, συγγενεύει με εκείνο που επιζητούμε όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε έναν άνθρωπο, ένα έργο μουσικής ή ακόμη και ένα ποίημα.

Στο βιβλίο περιέχονται αποσπάσματα από το Tractatus Logio-Phlilosophicus και από άλλα κείμενα του Βιττγκενστάιν, που εκδόθηκαν μετά το θάνατό του, όπως οι Φιλοσοφικές έρευνες, το Μπλε και το καφέ βιβλίο και τα Τελευταία γραπτά περί της φιλοσοφίας της ψυχολογίας.