Η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, όπως και αυτή του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ως προς την δομή, τα κύρια μέρη και τα χαρακτηριστικά της ανάγεται στην αρχαία παράδοση της Εκκλησίας μας, όπως αυτή διαμορφώθηκε στους πρώτους αιώνες του αδιαίρετου Χριστιανισμού.

Εν συνεχεία εξελίχθηκε σε κάποια μέρη της, αλλά παραμένει ζώσα και ικανή να συνεχίσει να αρδεύει πνευματικά τις διψασμένες ψυχές των ανά τους αιώνες πιστών της Εκκλησίας μας. Όπως είναι διαμορφωμένη σήμερα τελείται μόνο δέκα φορές τον χρόνο: την 1η Ιανουαρίου (στη μνήμη του Μεγ. Βασιλείου), τις πέντε Κυριακές των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, καθώς και τις παραμονές των Χριστουγέννων και Θεοφανείων (εκτός από Σάββατο και Κυριακή), την Μεγάλη Πέμπτη και το Μέγα Σάββατο (συναπτόμενη στις τέσσερις αυτές περιπτώσεις με την ακολουθία του Εσπερινού).

Ο σκοπός της προσπάθειάς μας για την απόδοση του πρωτοτύπου κειμένου της Θ. Λειτουργίας του Μ. Βασιλείου στην νεοελληνική είναι προφανής: για να μπορέσει ο πιστός που διαβάζει το κείμενο να εμβαθύνει νοηματικά στις εξαίσιες και μυσταγωγικότατες ευχές που συνέγραψε ο ιερός Πατήρ.

Το κείμενο που χρησιμοποιήσαμε στην προσπάθειά μας αυτή προέρχεται από το "Ιερατικόν" της Αποστολικής, Διακονίας (έκδοση Δ΄, 2002).