Σε μια σειρά όπως οι Συνάψεις που επιδιώκει να διερευνήσει πολύπλευρα και στοχαστικά την υγεία και την παθολογία, τη φροντίδα προς τον πάσχοντα και τους προβληματισμούς αυτών που έχουν αναλάβει την ανακούφιση των υπολοίπων, ξεχωριστή θέση κατέχει η μαρτυρία που έρχεται από την αντίπερα όχθη - όχι ακριβώς από το υποκείμενο της μελέτης ή της θεραπείας, αλλά απλά από τον άνθρωπο που βάζει σε λόγια την αρρώστια ή την ανημπόρια του.

Στο Πώς είναι να είσαι άρρωστος, η Βιρτζίνια Γουλφ δεν εξετάζει αιτίες και συμπτώματα κάποιας παροδικής ή χρόνιας ασθένειας αλλά ανιχνεύει την κατάσταση του αρρώστου σ’ αυτή τη διαφορετική, εκτός δραστηριότητας και κοινωνίας ζωή, ψάχνοντας λέξεις και εικόνες για να την προσδιορίσει και για να καταγράψει τα έργα και τις ημέρες αυτού του άλλου βίου.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]