Ένα διάσηµο µοντέλο οικολογικής και πρωτοποριακής γεωργίας στην Ευρώπη, η Φάρµα του Μπεκ Ελουέν αποτελεί έργο ζωής της Perrine και του Charles Hervé-Gruyer, συγγραφέων του βιβλίου. Η φάρµα δηµιουργήθηκε το 2004 στη Νορµα­νδία και, παρά τις αρχικές δυσκολίες, έχει καταφέρει να δηµιουργήσει σε άγονα εδάφη µια γενναιόδωρη όαση ζωής που προσελκύει επισκέπτες απ’ όλο τον κόσµο.

Η προσέγγιση της Περρίν και του Σαρλ βασίζεται σε τεχνικές φυσικής γεωργίας και κυρίως στην περµακουλτούρα, µια τεχνική καλλιέργειας µε οδηγό τη φύση, που έχει ως σκοπό την αξιοποίηση βιώσιµων πόρων, σχεδιάζοντας ανθρώπινες εγκαταστάσεις που λειτουργούν ως παραγωγικά οικοσυστήµατα, χωρίς σπατάλη και χωρίς τη χρήση ορυκτών καυσίµων. ∆ουλεύοντας αποκλειστικά µε το χέρι, ο Σαρλ και η Περρίν παράγουν άφθονες και ποιοτικές σοδειές σε πολύ µικρή επιφάνεια, ενώ παράλληλα δηµιουργούν χούµο, βελτιώνουν τη βιοποικιλότητα, οµορφαίνουν τα τοπία, αποθηκεύουν άνθρακα στο έδαφος και στα δέντρα.

Μια αγρονοµική µελέτη που έγινε σε συνεργασία µε εξέχοντες ερευνητές αποδεικνύει την κοινωνική, οικονοµική και οικολογική ορθότητα της περµακουλτούρας, που περιγράφει έναν νέο τρόπο άσκησης του επαγγέλµατος του αγρότη τον 21ο αιώνα και αποτελεί δυνητικά µια δεξαµενή εκατοµµυρίων θέσεων εργασίας.

Μέσα από αυτή την ειλικρινή και ξεχωριστή µαρτυρία των δύο συγγραφέων για τις προσπάθειές τους, ο αναγνώστης µπορεί να γνωρίσει δύο ανθρώπους µε βαθιά αγάπη για τη γη και όραµα για το µέλλον. Το βιβλίο περιέχει πολύτιµες συµβουλές για επαγγελματίες γεωργούς και ερασιτέχνες κηπουρούς, αλλά ακόµα κι αν ο αναγνώστης δεν έχει ασχοληθεί ποτέ µε την καλλιέργεια, είναι βέβαιο ότι θα απολαύσει την ιστορία της Περρίν, του Σαρλ και της φάρµας τους.

Σχετικά με την Perrine και τον Charles Hervé-Gruyer: Η Perrine Hervé-Gruyer έκανε καριέρα ως νοµικός στην Ασία, πριν αφοσιωθεί στην ψυχοθεραπεία. Έχοντας σπουδάσει Παιδαγωγική, ο Charles Hervé-Gruyer όργωσε τον πλανήτη µε το ωκεανογραφικό σκάφος Fleur de Lampaul για είκοσι δυο χρόνια. Είναι δηµιουργός πολλών ντοκιµαντέρ και συγγραφέας βιβλίων για τη φύση. Στη συνέχεια, έγιναν και οι δυο αγρότες και εκπαιδευτές περµακουλτούρας. Το πείραµά τους για την παραγωγή περισσότερης τροφής µε όσο το δυνατόν πιο οικολογικό τρόπο πέτυχε και τελικά είχε ως αποτέλεσµα τη δηµιουργία ενός µο­ντέλου παραγωγής για τις µελλοντικές γενιές. Το µο­ντέλο αυτό λειτουργεί σαν προποµπός για το όραµα ενός µέλλοντος χωρίς άνθρακα — όταν το πετρέλαιο δεν θα είναι πια η κινητήρια δύναµη εµπορευµάτων και υπηρεσιών, η ενέργεια θα είναι πιο δυσεύρετη, και η ανάγκη για τοπικότητα απαραίτητη.