Η άμυνα και η ασφάλεια των κρατών είναι συνισταμένη πολλών μεταβλητών. Αυτές εξαρτώνται αφενός από τις δικές τους πολιτικές δυνατότητες - και το τι κάνουν για να τις αυξήσουν, και αφετέρου από το πώς συμπεριφέρονται γειτονικά κράτη πάντα σε συσχετισμό με τον ευρύτερο διεθνή περίγυρο.

Το ελληνικό έθνος βρίσκεται πάρα πολύ κοντά σε ζώνες αυξανόμενης ρευστότητας. Οι κρίσεις και οι νέοι γεωπολιτικοί συσχετισμοί στα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή, με την υψηλή ή άμεση αμερικανική εμπλοκή, αλλά πλέον και μιας έντονα ανταγωνιστικής Ρωσίας, επηρεάζουν άμεσα την πορεία της Ελλάδας και της Κύπρου.

Σε μια διαβάθμιση των προβλημάτων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρώτο με διαφορά παραμένει η τουρκική αναθεωρητική πολιτική, εκπεφρασμένη με λόγια και με έργα. Οι ιθύνουσες ελίτ σε Ελλάδα και Κύπρο, ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια, θέλησαν να την παραθεωρήσουν και να την υποβαθμίσουν.

Παρά την διαλλακτικότητα και τις υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς η τουρκική επιθετικότητα παραμένει ισχυρή αυξάνοντας τον εγκλωβισμό και την πίεση.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]