Είχα μεγάλες προσδοκίες από αυτό, και λόγω ιδιαίτερα του brand John Varvatos. Δεν είχα πάρει κάποιο άλλο της σειράς Artisan ποτέ.
Πήρα λοιπόν το Blu - στα τυφλά, και έχοντας την ανάγκη για μια ανανέωση το καλοκαίρι - βασισμένος στις νότες που περιγράφονται και τα συστατικά που περιέχει.
Τα πράγματα όμως έγιναν πολύ περίεργα. Το άρωμα αυτό, μπλε πραγματικά, με εσπεριδοειδή και γήινες νότες (στα χαρτιά), θα μπορούσε να έχει μια γλυκειά, aquatic αλλά δυνατή, manly παρουσία!
ΔΕΝ την έχει όμως, δυστυχώς.
Κάπου στη διαδρομή, μυρίζεις κάτι παλιό (!!) μέσα στο άρωμα, από τις πρώτες κιόλας νότες. Σαν μούχλα, κλεισούρα, σαν παλιά έπιπλα και τέλος πάντων, η αίσθηση ότι επισκέπτεσαι ένα παλιό σπίτι σε μια γιαγιά ή έναν παππού στο παρελθόν. Αυτό μου φέρνει στο μυαλό. Ενα παλιό, υγρό κτίριο - με κάτι απωθητικό πάνω του, μια αύρα από παρελθόν, πεταμένα ξύλα, ένα δωμάτιο που έχει καιρό να αεριστεί.
Δεν το ευχαριστήθηκα δυστυχώς. Πέταξα το κουτί συσκευασίας ώστε δεν μπορώ να το αλλάξω, και ξέμεινα με το τεράστιο μπουκάλι 125 ml, που πιθανόν είναι το μόνο που έχει ιδιαίτερο σχεδιασμό και υφή,
Αυτά. Ισως να το αδικώ και όλες αυτές οι νότες να έχουν μπει σκοπίμως, στη φιλοσοφία του Artisan και των νέων αρωμάτων.
Θα έλεγα πάντως να μην το αγοράσετε στα τυφλά, αν πρώτα δεν το δοκιμάσετε κάπου!