Ο Μεσοπόλεμος αποτέλεσε το κατεξοχήν μεταβατικό στάδιο για τη διαμόρφωση του σύγχρονου προσώπου της νεοελληνικής σκηνής και το θέατρό του ήταν στη συντριπτική του πλειοψηφία μουσικό.

Σε μια εποχή όπου η κυκλοφορία καινούριων τραγουδιών, το λανσάρισμα καινούριων ειδών ένδυσης, η εκμάθηση των μοντέρνων χορών και η υιοθέτηση τρόπων καλής συμπεριφοράς γίνονταν όλα στον ίδιο χώρο, στη σκηνή της Οπερέτας και της Επιθεώρησης, η μελέτη της ζωής των δύο ειδών αποκτά ενδιαφέρον που δεν είναι πια μόνο θεατρικό αλλά ευρύτερα κοινωνικό.

Στον πρώτο τόμο αυτής της μελέτης εξετάζονται τα γεγονότα αυτά που σφράγισαν αυτή την εξελικτική πορεία, τόσο τα αμιγώς θεατρικά όσο και τα γενικότερα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά, καθώς και το νομοθετικό πλαίσιο που επηρέασε βαθιά το ελαφρό μουσικό θέατρο.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]