Οι ποιήσεις του Κωνσταντίνου Καβάφη επιβιώνουν καλύτερα από τις περισσότερες μεταφράσεις. Ένας λόγος γι' αυτό είναι το ενδιαφέρον του περιεχομένου τους: ομοερωτικές αγαποίες σε εξωτικές κουλτούρες, οι καταδίκες τυράννων, οι διάφορες διασταυρώσεις των μοιρών σοφιστών και περιπλανώμενων, καθώς και μάντεων - η προσέγγιση του σε τέτοια θέματα είναι αρκετή για να πείσει ένα μη ελληνόγλωσσο κοινό για τη γενναιοδωρία του. Λόγω της ψυχολογικής και πολιτικής διορατικότητας τους και της ανέγγιχτης οικειότητας τους με τις διαδικασίες του έρωτα και της πόλης, τα ποιήματα του είναι άμεσα πειστικά και θα μπορούσαν να αντέξουν σε μια μετατροπή σε πρόζα. Ο Καβάφης, στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να είχε τροποποιήσει την διάσημη απολογία του Γουίλφρεντ Όουεν για τις πολεμικές του ανακοινώσεις ("Η ποίηση είναι στον οίκτο") και να καυχηθεί για το δικό του επίτευγμα, "Η ποίηση είναι στην πλοκή".