Ασφαλώς, αν είχαμε την τύχη να μας "πέσουν" γονείς υποστηρικτικοί, τότε έχουμε το πλεονέκτημα ότι από μικροί πήραμε ωφέλιμα μηνύματα: "Μπορείς να είσαι αυτός που είσαι." "Μπορείς να σκέφτεσαι αυτό που σκέφτεσαι." "Μπορείς να αισθάνεσαι αυτό που αισθάνεσαι." "Μπορείς να παίρνεις τα δικά σου ρίσκα." "Θα πρέπει μόνος σου να ψάξεις να βρεις αυτό που χρειάζεσαι, γιατί αυτό σημαίνει μεγαλώνω, είμαι ώριμος και αυτοεξαρτώμενος." Αυτά τα προνομιούχα παιδάκια πηδούν μόνα τους από το τραμπολίνο και βουτάνε στη ζωή από ένα σημείο ευνοϊκό. Βέβαια, δεν έχει όλος ο κόσμος τέτοια τύχη. Όσοι, λοιπόν, δεν ήταν τόσο τυχεροί, θα χρειαστούν κάποιον να τους βοηθήσει, έστω κι ένα βιβλίο σαν αυτό.

Μετά τα διεθνή (και ελληνικά) best seller: "Να σου πω μια ιστορία", "Ιστορίες να σκεφτείς" και "Βασίσου πάνω μου", οι εκδόσεις Οpera συνεχίζουν την έκδοση των έργων του Χόρχε Μπουκάι με τον "δρόμος της αυτοεξάρτησης", πρώτο από μια σειρά τεσσάρων τόμων που αποτελούν τα "Φύλλα Πορείας" του δημοφιλούς αργεντινού ψυχιάτρου. Στα "Φύλλα Πορείας" του, ο ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής υπερισχύει του αφηγητή. Ο συμβουλευτικός ρόλος που αποτελεί τη βασική επαγγελματική ενασχόληση του Μπουκάι καταλαμβάνει περισσότερο χώρο καθώς, για την αναζήτηση ενός κρυμμένου νοήματος, απαιτείται όχι μόνο μια ιστορία, αλλά και ένα θεωρητικό υπόβαθρο που εδώ παρέχεται για πρώτη φορά στον αναγνώστη.

Πράγματι, στα προηγούμενα τρία βιβλία του που κυκλοφορούν στα ελληνικά, είχαμε γνωρίσει τον Μπουκάι αφηγητή, συζητητή, επαγγελματία χρήστη της παραβολής στη θεραπεία του ασθενούς του, αλλά μας έλειπε ο Μπουκάι γιατρός, ο επιστήμονας με την αποκρystalλωμένη άποψη για τη ζωή και την επιστήμη του, που στο "Δρόμο της αυτοεξάρτησης" αποφασίζει να αποκαλυφθεί. Εντούτοις, δεν δημιουργεί ένα "θεωρητικό κείμενο", παρά μόνο εκθέτει τις αντιλήψεις του για ό,τι του επέτρεψε να πορευτεί στη ζωή του ψυχοθεραπευτή. Απλώνει τους χάρτες του, τα "Φύλλα Πορείας" του, όπως θα έκανε σε μια φιλική συζήτηση όπου θα απαντούσε στην ερώτηση: "Ποιος είσαι γιατρέ και πώς σκέφτεσαι;"